Home arrow บทความทั้งหมด arrow บทความทั่วไป arrow วิถีแห่งเต๋า บทที่- 17 : ผู้ปกครองประเทศที่ดี
Home    Contacts



วิถีแห่งเต๋า บทที่- 17 : ผู้ปกครองประเทศที่ดี PDF พิมพ์
ผู้ปกครองที่ดีที่สุดนั้น
ราษฎรเพียงแต่รู้ว่ามีเขาอยู่
ที่ดีรองลงมา
ราษฎรรักและยกย่อง
ที่ดีรองลงมา
ราษฎรกลัวเกรง
รองลงมาเป็นอันดับสุดท้าย
ราษฎรชิงชัง
เมื่อนักปกครองขาดศรัทธาในเต๋า
เมื่อภารกิจได้สำเร็จลงแล้ว
การงานได้ลุล่วงลงแล้ว
ราษฎรต่างพากันภาคภูมิใจและกู่ก้องว่า
“การงานนั้นล้วนสำเร็จลงด้วยความสามารถของเรา”

 

17 In the highest antiquity, (the people) did not know that there were (their rulers). In the next age they loved them and praised them. In the next they feared them; in the next they despised them. Thus it was that when faith (in the Tao) was deficient (in the rulers) a want of faith in them ensued (in the people).

How irresolute did those (earliest rulers) appear, showing (by their reticence) the importance which they set upon their words! Their work was done and their undertakings were successful, while the people all said, 'We are as we are, of ourselves!'

 
< ก่อนหน้า   ถัดไป >
สถิติผู้เยี่ยมชม: 43874304

สมัครสมาชิก
เพื่อรับเอกสารเพิ่ม!