Home arrow บทความทั้งหมด arrow บทความทั่วไป arrow วิถีแห่งเต๋า บทที่- 13 :การยกย่องและการดูแคลน
Home    Contacts



วิถีแห่งเต๋า บทที่- 13 :การยกย่องและการดูแคลน PDF พิมพ์
“เมื่อได้รับการยกย่องและการดูแคลน
ย่อมทำให้ผู้คนหวาดผวา
สิ่งที่เราชมชอบและสิ่งที่เรากลัวเกรง
ย่อมอยู่ภายในตัวของเราเอง”
“เมื่อได้รับการยกย่องและเมื่อได้รับการดูแคลน
ย่อมทำให้ผู้คนหวาดผวา”
หมายความว่านี้หมายความว่าอย่างไร
ผู้ที่ได้รับการยกย่องจากเบื้องบน
ผู้ที่ได้รับการยกย่องจากเบื้องบน
และย่อมหวาดผวาเมื่อสูญเสีย
“สิ่งที่เราชมชอบและสิ่งที่เรากลัวเกรง
ย่อมอยู่ภายในตัวของเราเอง”
นี้หมายความว่าอย่างไร
หมายความว่า
เมื่อเราไม่นำพาต่อตัวตน
มีอะไรที่เราจะต้องเกรงกลัวอีก
ดังนั้นผู้ที่ให้คุณค่าแก่โลกเทียบเท่ากับตน
ย่อมได้รับความไว้วางใจให้ปกครองโลก
และผู้ที่รักโลกเทียบเท่าตน
ย่อมได้รับความไว้วางใจให้เป็นผู้ดูแลโลก

 

13 Favour and disgrace would seem equally to be feared; honour and great calamity, to be regarded as personal conditions (of the same kind).

What is meant by speaking thus of favour and disgrace? Disgrace is being in a low position (after the enjoyment of favour). The getting that (favour) leads to the apprehension (of losing it), and the losing it leads to the fear of (still greater calamity):--this is what is meant by saying that favour and disgrace would seem equally to be feared.

And what is meant by saying that honour and great calamity are to be (similarly) regarded as personal conditions? What makes me liable to great calamity is my having the body (which I call myself); if I had not the body, what great calamity could come to me?

Therefore he who would administer the kingdom, honouring it as he honours his own person, may be employed to govern it, and he who would administer it with the love which he bears to his own person may be entrusted with it.

 
< ก่อนหน้า   ถัดไป >
สถิติผู้เยี่ยมชม: 43874431

สมัครสมาชิก
เพื่อรับเอกสารเพิ่ม!